خب کمی تا قسمتی اون حسای بد بدو دور کرد ازم：)

زن زیبائی نیستم موهایی دارم سیاه که فقط تا زیر گردنم میآید و نه شب را به یادت میآورد نه ابریشم نه سکوتِ شاعرانه نه حتی خیال یک خوابِ آرام پوستِ گندمی دارم که نه به گندم میماند نه کویر و چشم هایی که گاهی سیاه میزند گاهی قهوه ای و گاهی که غصه دار میشوند کمی خیس دستهایم .... دست هایم دست هایم مهربانند ...